دلم نوازش میخواد

 

مثل یه بچه کوچولو میخوام خودمو جمع کنم و توی بغل کسی

که مهربونه،

 

 آروم بگیرم بخوابم.

 

همین

گاهی پیش میاد که دوستی ، که برایت به هر دلیلی، با ارزش و مهم است، نیاز به راهنمائی تو دارد.

فکر میکنی، شرایط مطرح شده توسط او را میسنجی و مقایسه میکنی با آنچه که باید باشد و هست!

نظرت را به او میگوئی، روی نظرت پافشاری میکنی و بعد....میبینی که او پس از گرفتن تصمیم ، که تو

با آن موافق بودی، در هم میشکند و نمیتواند آنگونه که تو انتظار داری با پیامدهای آن تصمیم کنار بیاید!

از خود میپرسی آیا این درست است؟ که تو در اینگونه موارد نظرت را بدون سانسور بدهی؟

اینقدر راحت و رک دیدگاه خودت را بیان کنی، بدون آگاهی از تاثیری که روی زندگی دیگران میگذارد؟

......و من میگم آری !

تو باید نظرت را بدهی ، بویژه که پای دوستی در میان است و زندگی آینده او......!

......و این جهان پر از صدای حرکت پاهای مردمی ست

که همچنان که تو را میبوسند، در ذهن خود طناب دار تورا میبافند

......................

امشب فروغ ، پریشا دخت شعر پارسی ، تا سپیده دمان بر من میهمان است.

میخواهم به آوای او و به شعرهایش گوش فرا دهم، تا سحر !

.....

سهم من از زندگی آسمانیست که آویختن پرده ای آنرا از من میگیرد